مناطق شهري، آسيب هاي موجود و كاهش ريسك

چکيده

زمين لرزه يكي از مخرب ترين حوادث طبيعي به شمار مي رود كه وقوع آن در هر جامعه اي خسارات جاني و مالي فراواني را به دنبال دارد. علاوه بر خسارات مستقيم جاني و مالي به علت حوادث ناشي از وقوع زلزله، خسارات غيرمستقيمی نظير مهاجرت، بيكاري و بسياری ديگر كه اثرات نامطلوبي بر اجتماع و اقتصاد كشور دارد، به جاي مي ماند. مقابله علمي و فني با آثار سوء ناشي از زلزله از عوامل موثر در رشد و توسعه پايدار جوامع بشري محسوب   مي شود. شناسايي ريشه هاي آسيب پذيري در شهر و مجموعه هاي زيستي در پيشگيري و كاهش اثرات زلزله احتمالي نقش بسزايي دارند. فقر (مادي و معنوي)، رشد جمعيت، رشد شتابان شهر نشيني، فقدان آگاهي عمومي و آموزش كافي از عمده ترين ريشه هاي آسيب پذيري شهرها بشمار مي آيندكه به همراه وضعيت عناصر شهري (بافت، فرم شهر، شبكه هاي ارتباطي، ساخت و سازها و ...)، نقشي اساسي در  افزايش اثرات مخرب زلزله نقش اساسي دارند. بر اين اساس جهت مقابله با زلزله، مديريت ريسك زلزله امري ضروري به نظر مي رسد که جز با داشتن اطلاعات كافي از وضعيت آسيب پذيری های موجود در منطقه تحت مديريت، ميسر نمي گردد.

مقاله  حاضر بر آن است به بررسي وضعيت برخی از آسيب های موجود در مورد عناصر کالبدی شهري بخشي از تهران جهت تعميم اين تحقيق به ديگر مناطق شهری، همچنين درک بهتر آسيب های موجود بپردازد.

 

كلمات كليدي : آسيب پذيري، عناصر کالبدی، ريسک


 

این مقاله توسط آقایان علیرضا فلاحی، حسين ظفری و علی بختیاری در "پنجمین کنفرانس بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله" سال 1386 در تهران ارائه گردیده است.

این مقاله در پایگاه های زبر نمایه شده است:

1. پرتال جامع علوم انسانی به نشانی زیر:

http://www.ensani.ir/fa/content/28817/default.aspx

2. سایت سیویلیکا به نشانی:

http://www.civilica.com/Paper-SEE05-SEE05_011.html

 

در ادامه و با کلیک بر روی لینک زیر، می توانید فایل این مقاله را دانلود نمایید.

1392/07/11