منشور کودکان براي کاهش خطرپذيري بلايا

منشور كودكان  براي كاهش خطرپذيري بلايا با مشورت 600 كودك از 21 كشور آفريقايي، آسيايي و آمريكاي لاتين تهيه شده است. از اين كودكان در مورد تأثيرات حوادث بر زندگي، جوامع آنها سوال شد.  كه 5 اولويت  زير توسط آنان مورد توجه قرار گرفت.

هدف از اين منشور آگاهي از نيازهاي كودكان براي تدوين رويكرد كودك محور كاهش خطرپذيري بلايا، تعهد قوي تر از سوي دولتها، كمك دهندگان و آژانس ها جهت اتخاذ گام هاي مناسب براي حمايت از كودكان و استفاده از توانمندي و دانش آنها در كاهش خطرپذيري بلايا و سازگاري با تغييرات اقليم است.

1 مدارس بايد ايمن باشند و نبايد در امر آموزش وقفه ايجاد شود.

آموزش رايج ترين موضوع و اولويت كودكان در طول مشاوره بود. كودكان مي خواهند به اطلاعات و آموزش در مورد كاهش خطرپذيري بلايا دسترسي داشته باشند. آنها  همچنين مي خواهند كاهش خطرپذيري بلايا و تغييرات اقليم جزء سر فصل هاي آموزشي آنها باشد. مدارشان ايمن بوده و همچنين در مناطق مرتقع ساخته شود. آنها همچنين انتظار دارند وسايل آموزشي مورد استفاده آنها حفاظت و مكان هاي بازي آنها قبل از وقوع حوادث شناسايي شوند بطوريكه در صورت وقوع حادثه بتوانند به زندگي عادي خود ادامه دهند.

كودكان مي گويند در صورتيكه مناطق امن براي بازي آنها از قبل شناسايي نشده باشد، تحرك آنها محدود شده و احساس نا امني مي كنند.

2- حفاظت از كودكان بايد قبل، حين و بعد از وقوع حوادث يك اولويت باشد.

كودكان برخي از عواملي را كه  در زمان وقوع حوادث عميقاً بر آنها تأثير مي گذارد را برشمرده و خواستار حفاظت از رفتارها و اعمال  مخرب شدند و گفتند پس از وقوع حوادث، بخصوص اگر مجبور به ترك خانه هاي خود شوند احساس نا امني و ناراحتي مي كنند. آنها همچنين عقيده دارند قاچاق كودكان، كودكان كار و ترك تحصيل مي تواند از نتايج حوادث باشد.  و روشهاي موجود براي حفاظت از كودكان نا كافي است.

3- كودكان حق دارند به اطلاعاتي كه مورد  نياز آنهاست دسترسي  داشته و در تدوين آنها مشاركت كنند.

 كودكان آمادگي دارند در روشهايي كه به منظور دفع خطر حوادث و تغيير اقليم بكار گرفته مي شود مشاركت نمايند و تمايل دارند به انتشار پيام هاي مهم كمك كنند  تا از خود و جوامع محافظت نمايند.

در حاليكه برخي از كودكان از روشهاي بكار گرفته شده توسط رسانه ها و  ساير روشها جهت افزايش آگاهي و اطلاع رساني تقدير مي كنند اكثر آنان احساس مي كنند از هر گونه اطلاعات در خصوص حوادث محروم نگه داشته شده اند.كودكان جهت افزايش سطح آگاهي و آمادگي خود تقاضاي كمك دارند. همچنين آنان انتظار دارند بعنوان يك شهروند به آنان فرصتي داده شود تا در فعاليت هاي مربوط به كاهش خطرپذيري بلايا مشاركت داشته باشند.

4- زير ساخت هاي عمومي مي بايست ايمن باشند و امداد رساني و بازسازي به كاهش خطر داد آينده كمك كند.

كودكان در مورد تخريب تدريجي زير ساخت در جامعه خود حساس هستند. براي مثال به منظور دسترسي مداوم به مراقبت هاي بهداشتي و همچنين كاهش بيماري ها در طول يك حادثه اهميت ايمني بيمارستانها و مراكز بهداشتي را مورد توجه قرار دادند. آنها همچنين نياز به حفظ و دسترسي از طريق بهبود جاده ها و پل ها را ضروري دانستند و اشاره نمودند در زمانيكه اين تأسيسات دچار آسيب مي شوند و تعمير  آنها به درازا مي كشد  بچه ها نمي توانند به مدارس بروند و غالباً مجبورند در خانه باقي بمانند.

كودكان همچنين گزارش كردند كه در زمان حوادث طيف وسيعي از خدمات قطع مي شوند و تلاش هاي مربوط به بازسازي اغلب براي بازگرداندن آنها به استانداردهاي قابل قبول كافي نيست. كودكان مي دانند كه تمييزي محيط و حفظ محيط زيست بر زندگي آنها اثر مستقيم دارد. سرانجام اينكه كودكان مي فهمند حفاظت از معيشت آنان به آنها كمك مي كند كه كودك باقي بمانند.

5- كاهش خطرپذيري حوادث مي بايست در دسترس مردم آسيب پذير باشد

كودكان عقيده دارند كه مردم بصورت متفاوتي از حوادث تأثير مي پذيرند. آنها احساس مي كنند كه برخي از مردم آسيب پذيرترند و نياز به توجه ويژه دارند. همچنين برخي از مردم در طرح هاي مربوط به كاهش خطرپذيري حوادث ناديده گرفته شده اند. كودكان عواملي  مانند ناتواني جسمي، سن، جنسيت و شرايط اجتماعي  را در اين امر دخيل مي دانند. و معتقدند بچه هاي يتيم و بچه هاي زير 5 سال نياز به توجه ويژه دارند. 

 

 


 

جهت ارجاع دانشگاهی: 

حسین ظفری، "منشور کودکان براي کاهش خطرپذيري بلايا"، وب سایت شخصی حسین ظفری، 7 دیماه 1394 .

 

پی نوشت: این مقاله برگرفته از طرح تولید محتوی علمی سایت سازمان مدیریت بحران کشور" می باشد که مجری آن حسین ظفری بوده است.

1394/10/07